Adam Bednarski
Biografia
Adam Bednarski urodził się 3 listopada 1869 r. w Podgórzu. Studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim, a dyplom doktorski uzyskał w 1894 r.
W Krakowie pracował jako okulista w Szpitalu św. Łazarza (1894–1895). Swoje umiejętności doskonalił pod kierunkiem prof. Bolesława Wicherkiewicza, praktykując w Poznaniu (1895–1896) i ponownie w Krakowie (1896–1898). W latach 1898–1902 pracował jako asystent w krakowskiej klinice uniwersyteckiej razem z B. Wicherkiewiczem.
Habilitował się w 1902 u prof. Emanuela Machekana na Uniwersytecie Lwowskim na podstawie rozprawy „O przyczynach powstawania krótkiego wzroku”. Zaraz po habilitacji uzyskał na lwowskiej uczelni docenturę, a następnie awansował na profesora nadzwyczajnego (1909) oraz profesora zwyczajnego (1922). W okresie 1904–22 kierował we Lwowie oddziałem okulistyki Szpitala Dziecięcego Św. Zofii. W 1921 r. pełnił funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Lwowskiego. W 1922 r. przejął po prof. Emanuelu Macheku kierowanie lwowską Katedrą Okulistyki, a od 1922 do 1941 r. pełnił także funkcję kierownika uniwersyteckiej kliniki okulistycznej.
W pracy klinicznej zajmował się m.in. usuwaniem ciał obcych z gałki ocznej, schorzeniami soczewki, zmianami naczyniowymi siatkówki oraz ślepotą u dzieci. Interesował się również historią medycyny, zwłaszcza okulistyka w Polsce od XIII do XVIII wieku, a także leczniczym zastosowaniem ziół i rozwojem okularów.
W latach 1908–09 był redaktorem naczelnym (później, w latach 1911–12, był członkiem redakcji) czasopisma „Lwowski tygodnik lekarski”. Współpracował także z czasopismem „Postęp Okulistyczny”, wydawanym z własnych środków przez B. Wicherkiewicza. Jego prace ukazywały się w języku niemieckim, francuskim i polskim, m.in. w niemieckojęzycznym „Archiv für Augenheilkunde” oraz w „Przeglądzie Lekarskim”, „Wiadomościach z Kliniki Okulistycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego” i „Polskiej Gazecie Lekarskiej”.
Był członkiem oraz działaczem (od 1908 skarbnikiem, a od 1913 prezesem) Towarzystwa Lekarskiego Lwowskiego oraz członkiem Lwowskiego Towarzystwa Okulistycznego. W 1928 r. otrzymał Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.