Jerzy Witold Aleksandrowicz

psychiatra
07.07.1936 17.10.2018 Krakowie

Biografia

Jerzy Witold Aleksandrowicz urodził się w Krakowie w rodzinie żydowskiej. Od 1941 był więziony w krakowskim getcie, z którego wraz z rodzicami uciekł. Swoje wspomnienia z okresu okupacji niemieckiej zawarł w pierwszym tomie książki Dzieci Holocaustu mówią.

Był absolwentem II Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. W 1958 ukończył studia w Akademii Medycznej w Krakowie, w 1965 studia filozoficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1959 pracował w Szpitalu Psychiatrycznym w Jarosławiu, następnie podjął pracę na macierzystej uczelni, w 1962 został specjalistą I stopnia w zakresie psychiatrii, w 1965 specjalistą II stopnia w zakresie psychiatrii, w 1966 obronił pracę doktorską. Od 1971 zatrudniony był jako adiunkt, od 1976 do 1992 kierował Zakładem Psychoterapii. W 1979 otrzymał stopień doktora habilitowanego. W 1990 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych. W 1992 objął stanowisko kierownika Katedry Psychoterapii. Po włączeniu Akademii Medycznej w struktury UJ był początkowo profesorem nadzwyczajnym, a od 2001 profesorem zwyczajnym w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W latach 1971–1976 kierował Gabinetem Psychoterapeutycznym w Szpitalu im. Stefana Żeromskiego w Krakowie, od 1976 był kierownikiem Ośrodka Leczenia Nerwic ZOZ nr 1 w Krakowie. W latach 1976–1982 był specjalistą wojewódzkim w zakresie psychiatrii w województwie nowosądeckim, w latach 1983–1984 pełnomocnikiem ministra zdrowia i opieki społecznej w zakresie psychiatrii dla województw przemyskiego i krośnieńskiego.

Od 1959 był członkiem Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, w latach 1989–1995 przewodniczącym zarządu sekcji psychoterapii, od 1964 należał do Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. W 1968 wstąpił do PZPR. Był mężem Beaty Szymańskiej. Zmarł 17 października 2018. Został pochowany 26 października 2018 w grobie rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim Wojskowym przy ul. Prandoty (kwatera PAS D-wsch-2).

W uznaniu wybitnych osiągnięć w pracy naukowej i badawczej w 2000 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Otrzymał tytuł profesora nauk medycznych (1990) i profesora zwyczajnego w Collegium Medicum UJ (2001).
Kierował Katedrą Psychoterapii i Gabinetem Psychoterapeutycznym w Krakowie; kierował Ośrodkiem Leczenia Nerwic.
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2000).
Czynny członek Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego od 1959; przewodniczący sekcji psychoterapii (1989–1995).

Ciekawostki

Przeżył getto krakowskie podczas II wojny światowej.
Żonaty z Beaty Szymańskiej.
Pochowany na Cmentarzu Rakowickim Wojskowym przy ul. Prandoty.

Udostępnij