J
Nauka

Julian Aleksandrowicz

Lekarz internista, profesor nauk medycznych, filozof medycyny, hematolog

20 sierpnia 1908data urodzenia
18 października 1988data śmierci
żył 80 latdługość życia
Krakówmiejsce urodzenia
4osiągnięć

Biografia

Julian Aleksandrowicz urodził się 20 sierpnia 1908 w Krakowie w żydowskiej rodzinie Józefa i Zofii ze Schneidów. Był lekarzem internistą, profesorem nauk medycznych, filozofem medycyny i hematologiem.

Ukończył VI Gimnazjum im. T. Kościuszki w Krakowie (1926) i Wydział Lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego (1933). W 1934 ukończył Studium Wychowania Fizycznego UJ i obronił pracę doktorską dotyczącą badań szpiku kostnego. W latach 1933–1939 był wolontariuszem i asystentem w Szpitalu Św. Łazarza w Krakowie, w I Oddziale pod prof. Tadeuszem Tempką. W 1937 opracował przyrząd do pobierania i konserwowania krwi.

Mobilizowany jako podporucznik lekarz został przydzielony do 72. pułku piechoty i walczył w kampanii wrześniowej. Po ucieczce z obozu jenieckiego wrócił do Krakowa w styczniu 1940. Był więziony w getcie krakowskim, z którego uciekł i został aktywnym członkiem Armii Krajowej, odznaczony później orderem Virtuti Militari i innymi medalami.

W 1945 założył w Krakowie ośrodek leczniczy dla powracających z obozów, w 1947 habilitował się na Wydziale Lekarskim UJ. W latach 1947–1949 był lekarzem uzdrowiskowym w Kudowie-Zdroju. W 1951 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1956 tytuł profesora zwyczajnego. Był wieloletnim kierownikiem Kliniki Hematologicznej Akademii Medycznej w Krakowie i prowadził prywatną praktykę w mieszkaniu przy ul. Marii Curie-Skłodowskiej.

Autor licznych książek, m.in. Nie ma nieuleczalnie chorych, Sumienie ekologiczne, Wszechstronna nadzieja, Kuchnia i medycyna (wspólnie z Ireną Gumowską), Wiedza stwarza nadzieję (1975, tom 278 serii Omega) oraz U progu medycyny jutra (wspólnie z Harrym Dudą). Wspomnienia z okupacji zawarł w Kartkach z dziennika doktora Twardego (1962). Pisał także artykuły medyczne w Przekroju.

Był przyjacielem i lekarzem Haliny Poświatowskiej, pomagając jej w organizacji wyjazdu na operację serca do Ameryki oraz wspierając ją w zmaganiach z chorobą. Był także mężem Marii (1912–1991) i ojcem Jerzego Aleksandrowicza.

Zmarł w Krakowie w 1988 roku po długich zmaganiach z chorobą nowotworową. Został pochowany na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty.

Źródło: artykuł w Wikipedii

Najważniejsze osiągnięcia

  1. Pierwsze polskie monograficzne opracowanie zagadnień z hematologii oraz wkład naukowy do walki z gruźlicą (1950)
  2. Profesor nadzwyczajny (1951) i profesor zwyczajny (1956) na Wydziale Lekarskim UJ
  3. Kierownik Kliniki Hematologicznej Akademii Medycznej w Krakowie
  4. Autor licznych książek medycznych i eseistycznych, m.in. Kartki z dziennika doktora Twardego (1962)

Ciekawostki

?

Przyjacielem i lekarzem Haliny Poświatowskiej, pomagał jej w organizacji wyjazdu na operację serca do Ameryki

?

Wojnę spędził w działalności konspiracyjnej Armii Krajowej po ucieczce z getta krakowskiego

Urodzeni w tym samym czasie

Wszyscy sławni →