Marian Włodzimierz Albiński
Biografia
Marian Włodzimierz Albiński urodził się 25 marca 1892 w Krakowie. Był polskim polonistą, pedagogiem i literaturoznawcą, a także krytykiem literackim i dziennikarzem. Syn Stanisława Albińskiego, mierniczego, studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1910/1911–1913/1914, i otrzymał nagrodę Akademii Umiejętności w Krakowie. Podróżował naukowo po Europie, brał udział w ruchu wolnościowym i należał do Polskich Drużyn Strzeleckich, najpierw w Wiedniu, potem w Krakowie. Po wybuchu I wojny światowej ruszył na front wraz z I Brygadą Legionów.
Po zajęciu Kielc przez Piłsudskiego współtworzył redakcję Dziennika Urzędowego Komisariatu Wojsk Polskich w Kielcach. W 1917 roku został powołany do Komisji Wojskowej Tymczasowej Rady Stanu w Warszawie. W 1922 roku uzyskał tytuł doktora filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. W 1924 roku został przydzielony do Wydziału Indywidualizacji Żołnierza w Ministerstwie Spraw Wojskowych i kierował referatem oświatowo-kulturalnym w Dowództwie Okręgu Korpusu nr 1 w Warszawie.
W 1924 roku wspólnie z Ludwikiem Jekelsem przetłumaczył Trzy rozprawy z teorii seksualnej Freuda. Współpracował z czasopismem „Polska Zbrojna”, a w latach 1937–1939 wydawał i redagował regionalny miesięcznik historyczno-społeczny „Na Straży”. Należał do Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
Podczas II wojny światowej wspólnie ze Stanisławem Krupką zorganizował szkołę zawodową w Wawrze, będącą jednocześnie zakonspirowaną szkołą ogólnokształcącą. Był również kustoszem Regionalnego Muzeum Pamiątek, które funkcjonowało w Wawrze od listopada 1943 roku.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości. Zmarł 21 kwietnia 1978 w Warszawie. Pochowany na cmentarzu w Marysinie Wawerskim.