Alfred Ader
Biografia
Alfred Ader urodził się 17 października 1892 w Krakowie jako syn Leona i Eweliny Lord. Ukończył 8-klasowe Gimnazjum Św. Anny w Krakowie, a następnie studiował ekonomię i prawo w Wiedniu i w Krakowie. W 1919 uzyskał tytuł doktora praw na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W kwietniu 1915 wcielony do armii austriackiej. W okresie 1916–1918 walczył na frontach rosyjskim, rumuńskim i ukraińskim, początkowo pełniąc funkcje wywiadowcze, potem dowodząc baterią artylerii (porucznik).
17 listopada 1918 wstąpił w szeregi Wojska Polskiego i otrzymał przydział do sądu wojskowego w Krakowie. W lutym 1924 został awansowany do stopnia kapitana (ze starszeństwem od 1 czerwca 1919).
Już w okresie studiów był szermierzem o sporych umiejętnościach. Przed 1914 był członkiem Krakowskiego Klubu Szermierczego. W grudniu 1921 reaktywował sekcję szermierczą klubu AZS Kraków (wspólnie z Bolesławem Macudzińskim, Adamem Papée, Konradem Winklerem i Jerzym Zabielskim).
Na igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 1924 był kapitanem polskiej drużyny w turnieju szablistów. Polska po porażkach w grupie eliminacyjnej z Holandią i USA odpadła z turnieju. Ader w obu tych meczach nie odniósł zwycięstwa.
Na pierwszych akademickich mistrzostwach świata (rozegranych w Warszawie 17–24 września 1924) zdobył 2 srebrne medale (turnieje drużynowe: szabla, florec). Wystąpił w pierwszym oficjalnym międzypaństwowym meczu Polska – Czechosłowacja (Praga 14 czerwca 1925). W mistrzostwach Polski 1925 zajął indywidualnie 2-krotnie 4 lokatę (szabla, floret). Czynnie kontynuował karierę do 1928. W latach 1926–1928 pełnił obowiązki skarbnika Polskiego Związku Szermierczego.
Jest pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 136-1-14).
Ordery i odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi (1931).