Karol Bader

Karol Bader urodził się 6 listopada 1887 roku w Krakowie. Był prawnikiem, dyplomatą i publicystą. Studiował filozofię i socjologię, a na Uniwersytecie w Monachium uzyskał tytuł doktora prawa. Był czynnym członkiem Akademickiego Klubu Turystycznego we Lwowie.

W czasie I wojny światowej kierował placówką Naczelnego Komitetu Narodowego w Bernie. W 1918 pracował w Departamencie Stanu Rady Regencyjnej. Po odzyskaniu niepodległości i utworzeniu MSZ został naczelnikiem jednego z wydziałów Departamentu Polityczno-Ekonomicznego, którą to funkcję sprawował do 1921, gdy został mianowany radcą poselstwa RP w Pradze. Od 1 stycznia 1923 do 18 lipca 1924 był charge9 djąfairs ad interim w Czechos
42owacji. W 1924 powrócił do centrali MSZ, gdzie został naczelnikiem wydziału p.o. dyrektora departamentu. Od 24 marca 1926 do 1 września 1926 był posłem RP w Turcji, od 1 października 1926 do 21 maja 1931 posłem RP w Austrii. 1 lipca 1931 przeniesiono go w stan rozporządzalności, a 30 listopada 1931 w stan spoczynku.

W czasie II wojny światowej przebywał w Londynie, pozostając początkowo w dyspozycji Wydziału Osobowego MSZ rządu RP na uchodźstwie. Od 1 lipca 1942 do 30 czerwca 1945 był posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym RP w Iranie, z zakresem terytorialnym misji również na Irak, Liban, Afganistan.

Po wojnie wrócił do Polski. Był jednym z nielicznych dyplomatów II Rzeczypospolitej przyjętych do służby dyplomatycznej PRL. Żonaty z Zofią z Czyżewiczów (1898–1958). Zmarł w Warszawie. Spoczywa razem z żoną na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 101-1-14).