Rajmund Baczyński
Biografia
Rajmund Baczyński urodził się 10 czerwca 1857 w Krakowie. Po ukończeniu sześciu klas gimnazjum we Lwowie w 1874 r. zaciągnął się na ochotnika do 11 pułku ułanów; w latach 1875–1877 uczył się w Korpusie Kadetów we Lwowie, a następnie został oficerem zawodowym. W latach 1907–1911, w stopniu pułkownika, był dowódcą 90. pułku piechoty w Jarosławiu, a później XXIV Brygady Piechoty (12 DP) w Tarnowie.
24 listopada 1911 roku został mianowany generałem majorem ze starszeństwem z 1 listopada 1911 roku. W październiku 1912 roku przesunięty do stanu spoczynku. Po wybuchu I wojny światowej został ponownie powołany do służby. Był dowódcą Legionu Zachodniego oraz przez krótki czas (od 20 sierpnia do 1 października 1914) – tworzonych Legionów Polskich. Sprawował także funkcję generalnego inspektora oddziałów ozdrowieńców, obozów jenieckich, obozów internowania oraz oddziałów zapasowych w rejonie działania korpusu Graz. 23 września 1915 roku został mianowany tytularnym marszałkiem polnym porucznikiem. Z dniem 1 grudnia 1916 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
Dekretem Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego z 12 grudnia 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała dywizji i zaliczony do I rezerwy. Do służby czynnej nie został powołany. Zamieszkał w Poznaniu. Zmarł tam 7 listopada 1929 roku. W dniu wczorajszym zawezwano Lekarskie Pogotowie Ratunkowe do gmachu Sądu Okręgowego, gdzie w oddziale hipotecznym, w czasie przeglądania akt, uległ nagłemu atakowi serca; lekarz stwierdził śmierć wskutek udaru sercowego.