Piotr Alencynowicz
Biografia
Piotr Alencynowicz urodził się 7 maja 1895 roku w Krakowie jako syn Jana i Marceli z Nowosielskich. Ukończył gimnazjum w Wilnie i korpus kadetów we Włodzimierzu Wołyńskim.
1 października 1915 został wcielony do Armii Rosyjskiej i walczył na froncie wschodnim. 15 grudnia 1916 awansował na stopień chorążego.
1 sierpnia 1919 wstąpił do Wojska Polskiego. Służył w batalionie zapasowym 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej, a od 25 sierpnia w 85. Wilenskim pułku strzelców, gdzie objął dowodzenie 1 kompanią strzelecką i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
Najbardziej odznaczył się 1 sierpnia 1920 podczas walk odwrotowych spod Brańska; gdy front przerwał się, samodzielnie, na czele pododdziału, odrzucił siły bolszewickie. Ciężko ranny zmarł w szpitalu w Łodzi. Został pochowany na cmentarzu zarzewskim. Za czyny bojowe pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Od 25 czerwca 1920 był żonaty z Nadzieją Smólską; nie mieli dzieci.