Michał Baranowski
Biografia
Urodził się w Krakowie. Uczył się gry na fortepianie w Szkole Muzycznej im. Władysława Żeleńskiego w Krakowie; kształcił się również w zakresie teorii muzyki u Stefana Kisielewskiego. W latach 1951–1956 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie pod kierunkiem Artura Malawskiego (dyrygentura) i Stefanii Łobaczewskiej (teoria).
W 1956 roku jako stypendysta MKiS wyjechał do Pragi, gdzie odbył uzupełniające studia u Václava Smetáčka, uzyskując dyplom eksternistyczny z wyróżnieniem. Jako asystent Smetáčka występował z orkiestrą Konserwatorium Praskiego i uczestniczył także w festiwalu Praska Wiosna.
Po powrocie do Polski w 1957 roku został asystentem dyrygenta, a następnie drugim dyrygentem Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. W 1959 roku został wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie. Od 1961 roku pełnił funkcję dyrygenta Filharmonii Śląskiej.
Pisał artykuły i korespondencje do Ruchu Muzycznego. Był autorem muzyki ilustracyjnej do sztuk teatralnych i słuchowisk radiowych.