Karol Józef Bacz
Biografia
Urodził się 18 października 1900 w Krakowie. Był synem Wincentego, pracownika kolei, i Zofii Ciapały, piątym z sześciorga dzieci.
W 1915 wstąpił ochotniczo do Legionów Polskich, służąc w 5. pułku piechoty Legionów i później w 7 kompanii 100 pułku piechoty. Po zakończeniu I wojny światowej powrócił do nauki i kontynuował karierę wojskową, awansując w 1920 na porucznika, a w 1920 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, wyróżniając się w walkach pod Józefowem, Parczewem, Białymstokiem, Lidą i nad Serweczem.
Po wojnie kontynuował służbę w 1 pułku Leg i w KOP, pełniąc funkcje dowódcy kompanii, kwatermistrza i szefa sztabu podczas tworzenia Straży Granicznej. Następnie pracował w Biurze Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych, a w latach 1935–1936 pełnił funkcje w Straży Granicznej. W 1937–1938 kierował Pomorskim Inspektoratem SG i był komendantem Śląskiego Okręgu SG. Za zasługi w służbie SG otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Podczas kampanii wrześniowej brał udział w walkach granicznych na Śląsku, a następnie dowodził batalionem w okolicy Rawy Ruskiej, po czym dostał się do niewoli; uciekł z transportu jenieckiego i powrócił do Krakowa. Aresztowany 9 listopada 1939 został więziony do stycznia 1940. W latach 1943–1945 był, pod pseudonimem Górski, oficerem łącznikowym konspiracyjnej Armii Ludowej.
W 1945 zgłosił akces do Wojska Polskiego. Od października objął stanowiska związane z ochroną pogranicza, nadzorował organizację WOP na Pomorzu. Z powodu choroby serca 17 lipca 1946 został awansowany na pułkownika i objął dowództwo 12 Gdańskiego Oddziału WOP. W 1947 został zwolniony ze służby. Po zakończeniu kariery wojskowej aktywnie działał w Związku Inwalidów Wojennych, a w PRL piastował funkcje w Związku Inwalidów Wojennych i w spółdzielniach Świt. Zmarł 23 listopada 1984 i pochowany został na cmentarzu Północnym w Warszawie.
W 2004 imię Karola Bacza otrzymał Morski Oddział Straży Granicznej w Gdańsku.