Józef Barecki
Biografia
Józef Barecki urodził się 22 listopada 1926 roku w Krakowie. Był synem Józefa i Otylii. Był absolwentem Szkoły Handlowej w Krakowie. Ukończył Centralną Szkołę Dziennikarską przy KC PZPR w 1949 i Wyższą Szkołę Nauk Społecznych przy KC PZPR w 1964.
W 1945 został kreślarzem w dyrekcji Polskich Kolei Państwowych w Szczecinie. Był reporterem, a następnie kierownikiem działu dziennika Głos Szczeciński (1947–1952), zastępcą redaktora naczelnego gazety Kurier Szczeciński (1952–1955), redaktorem naczelnym Głosu Szczecińskiego (1955–1966) oraz zastępcą redaktora naczelnego i potem redaktorem naczelnym Trybuny Ludu (1972–1980).
Krótkotrwały przewodniczący Komitetu do spraw Radia i Telewizji Polskie Radio i Telewizja (od sierpnia do września 1980); rzecznik prasowy rządu (1980–1981), od 1983 redaktor naczelny powołanego wówczas oficjalnego organu rządu Rzeczpospolita, a następnie od 1987 programowego miesięcznika KC PZPR Nowe Drogi. Wchodził również w skład Rady Redakcyjnej tego miesięcznika.
W czasie wojny należał do Armii Krajowej. W latach 1945–1948 był komendantem hufca ZHP w Szczecinie. Od 1947 należał do Polskiej Partii Robotniczej i następnie (od 1948) do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, gdzie zasiadał w Komitecie Centralnym w latach 1975–1981. Od lipca 1986 do grudnia 1987 był kierownikiem Wydziału Propagandy KC PZPR. Poseł na Sejm PRL (1976–1989); przewodniczył kilku komisjom sejmowym – Komisji do Spraw Samorządu Pracowniczego Przedsiębiorstw (1982–1985), Komisji Administracji, Spraw Wewnętrznych i Wymiaru Sprawiedliwości (1985–1989), Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy Prawo o stowarzyszeniach oraz projektów ustaw dotyczących związków zawodowych (1989).
Na emeryturze był od 1990. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kw. 5E, rząd I, grób 15).