Jerzy Albert Adamkiewicz
Biografia
Jerzy Albert Adamkiewicz (1881–1958) był polskim prawnikiem, dyplomatą i urzędnikiem konsularnym.
Urodził się w Krakowie w rodzinie żydowskiej Albert i Kazimiera z Reychmanów; jego rodzice dokonali konwersji na katolicyzm w 1888 roku.
Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Grazu i dyplom wiedeńskiej Akademii Konsularnej. Od 25 lutego 1919 r. w polskiej służbie zagranicznej, pełnił funkcje m.in. pracownika MSZ (1919–1920), Prezydium Rady Ministrów (1920), ponownie w MSZ (1920–1921), sekretarza/posła w Londynie (1921–1923), kierownika konsulatu w Jerozolimie (1923–1924), pracownika MSZ (1924–1927), konsula generalnego w Lipsku (1927–1931), w Montrealu (1931–1933) i w Ottawa (1933–1936).
Po powrocie do kraju pracował jako radca prawny Izby Handlowo-Przemysłowej w Gdyni (1936) i specjalista ds. rynków eksportowych w Polskiej Konwencji Węglowej w Katowicach.
W czasie II wojny światowej kierował służbą radioodbiorczą w polskim Ministerstwie Informacji w Londynie. Pozostał na emigracji po 1945, najpierw w Wielkiej Brytanii, a od 1948 w Kanadzie, gdzie był wykładowcą na Uniwersytecie Dalhousie w Halifaxie, St. Francis Xavier University w Antigonish i w Ośrodku Studiów Słowiańskich na Uniwersytecie w Montrealu.
Był autorem artykułów naukowych, przełożył na francuski L'Esprit du travail ks. kard. Stefana Wyszyńskiego. Przed 1939 opublikował także pracę Rolnictwo w gospodarce powojennych Niemiec.
Zmarł w Montrealu i został pochowany w grobie rodzinnym na Saint-Sauveur Cemetery w Quebec’s Laurentians.