Janina Adamczyk
Biografia
Janina Adamczyk urodziła się w 1911 roku w Krakowie. Po studiach na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego poznała wśród znajomych m.in. Józefa Cyrankiewicza i Edwarda Ochaba.
Jeszcze w 1939 wstąpiła do Związku Walki Zbrojnej w randze podporucznika i została kurierem Komendy Głównej, wożącym pieniądze i broń. W marcu 1941 została aresztowana i wraz z rodziną trafiła do więzienia na Montelupich, potem do obozu Ravensbrück. W obozie była poddawana eksperymentom pseudomedycznym; Adamczyk przetrwała i po wyzwoleniu wróciła do Krakowa na piechotę.
Po wojnie pracowała do końca lat 50. w Krakowskim Przedsiębiorstwie Aptek, przygotowując leki dla aptek i nadzorując ich produkcję. W latach 60. przeniosła się do Zjednoczonych Zakładów Chemii Gospodarczej Inco, do laboratorium kontroli jakości, gdzie śledziła media zachodnie i doskonalała formuły produktów. W Inco opracowała m.in. pastę do podłóg w emulsji nie wymagającą ogrzewania, pastę ścierną Automax oraz tarcze do szlifowania i cięcia metali, za co otrzymała Nagrodę Państwową I stopnia.
W Inco powstał także płyn do mycia naczyń Ludwik; autorstwo formuły nie jest jasne, w powszechnej opinii autorką projektu była Adamczyk, jednak sama nigdy nie wypowiedziała się w tej kwestii. Nie uzyskała jednak patentów, gdyż wszystkie wynalazki były własnością pracodawców; Adamczyk otrzymywała natomiast premie.
Pod koniec XX wieku zamieszkała w domu pomocy społecznej. Miała syna Jerzego (ur. 1947).
Odznaczona Nagrodą Państwową I stopnia.