Adolf Aleksandrowicz
Biografia
Adolf Aleksandrowicz urodził się w Krakowie 30 grudnia 1811 roku i był polskim chemikiem i aptekarzem.
Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie oraz Wydział Chemii na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Berlinie. Był asystentem, a od 1849 roku docentem na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był także kierownikiem apteki „Pod Złotą Głową” w Krakowie.
Od 1857 roku był członkiem czynnego Towarzystwa Naukowego Krakowskiego oraz członkiem Komisji Balneologicznej i Fizjograficznej. Przeprowadził analizy chemiczne wód mineralnych w Krynicy, Szczawnicy, Iwoniczu, Rabce-Zdroju, Krościenku nad Dunajcem, Krzeszowicach, Jaszczurówce i Żegiestowie; wyniki opublikował w Rocznikach Towarzystwa Naukowego Krakowskiego.
Brał czynny udział w wypadkach krakowskich w 1846 i 1848 roku. W październiku 1848 został wybrany radnym Krakowa. W 1861 roku uczestniczył w delegacji do Wiednia, aby zapobiec planowanemu przez rząd austriacki wyburzeniu budynków między Wawelem i kościołem dominikanów. Interwencja zakończyła się sukcesem. Podczas powstania styczniowego w lipcu 1863 r. Rząd Narodowy mianował go naczelnikiem miasta Krakowa. Został za to aresztowany i przesiedział 10 miesięcy w więzieniu na Wawelu i 12 miesięcy w Ołomuńcu. W 1866 roku został członkiem Izby Przemysłowo-Handlowej. Ponownie był radnym miasta Krakowa w 1867 i 1872 roku. W tym okresie był członkiem Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, chemikiem sądowym, członkiem Urzędu Probierczego a także od 1867 roku radcą Rady Ogólnej Towarzystwa Domu Przytułku Pracy.
Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera LC, narożnik płn.-zach.).
Upamiętnienie: Jest patronem ulicy w Krakowie w Dzielnicy X Swoszowice.